Yine annemi düşündüm dün gece
Kendim için ağlarken
Aklıma geliverdi aniden
Koy gitsin,onun için de ağladım

Yine annemi hatırladım dün gece
Küf yeşili koltuğumun köşesine
sinmiş otururken
Güzel yüzünü düşündüm
her daim sıcak ellerini
Bana deli oğlum diyişini
Ve sonra birden yok olup gidişini

Yine annemi hatırladım dün gece...
Dinmeyen göz yaşlarıyla andım onu
Aradaki engellere de saydırdım
Oysa en fazla ne olabilirdi ki
Belki de yalnızca eski tahta bir kapı

Bu sefer o sıcacık ellerini düşündüm
annemin...
Keşke tutabilseydim dedim.
Aradaki fersahları bir anda aşabilmek;
Ona doyasıya sarılabilmek;
İstedim,cesaret edemedim.

Annemi çok istedim ben dün gece,
Yine ve yine hüsrana uğradım.
Uğradıkça da devam ediyorum,
Ama bulamıyorum...

deli oğlanın annesi nerdesin?